Moskwicz Wikipedia, Wolna Encyklopedia

ADVERTS
Levasan
Verlaven
wikipediaMoskwicz Wikipedia, Wolna Encyklopedia
 
Wersją rozwojową modelu 408 był Moskwicz 412 z 1967 roku, z silnikiem 1,5l wzorowanym na niemieckiej konstrukcji BMW 1500 Ciekawostką był fakt, iż w tym modelu można było w razie awarii zdejmować bez problemu osłony cylindrów bez negatywnego wpływu na żywotność silnika.  W roku 1964 powstał model 408 całkiem odmiennym od poprzedników nadwoziu, lecz silnik, układ kierowniczy oraz wiele innych podzespołów odziedziczył po Moskwiczu 403. Większość plutonów była używana w armiach rosyjskich Frontów: Zachodniego i Południowo-Zachodniego, ale kilka plutonów było także w armiach Północnego Frontu i w Armii Kaukazu. Jedną z cech charakterystycznych Moskwicza 408 są tylne „stateczniki”, które przywędrowały do Europy z USA i przyjęły się na krótki okres czasu. Moskwicz zaczął, jak przystało na dobre komunistyczne przedsięwzięcie, od kradzieży.Moskwicz 400 w Muzeum Moskwy Moskwicz 400-420 lub 401-420 od tyłu (światła są nieoryginalne) Moskwicz 400 Prototyp 401-424E Moskwicz 400-420 i 401-420 (ros.  Oprócz silnika ciągle próbowano, na bazie istniejącego nadwozia, modernizować pojazd, starając się zachować unifikację podstawowych podzespołów modeli 408 i 412. Amfibia GAZ-46 weszła do produkcji w latach 50` ubiegłego wieku i była odpowiedzią na pojazdy sojuszników widywane na frontach II Wojny Światowej. Reuters przypomina, że w czasach radzieckich oficjele jeździli limuzynami produkcji krajowej.
 
ADVERTS
Verlaven
Levasan
Natomiast silniki 412 aby przystosować do benzyny 76 „złote ršczki” przerabiały, wkładajšc dodatkowš uszczelkę pod głowicę cylindrów. Warto dodać, że silnik 412 (mimo deklarowania, że był produktem myœli konstruktorów MZMA) generalnie był kopiš silnika BMW 1500 M115. Już z tych krótkich informacji wynika, że samochody ciężarowe z oferty GAZ nie należą do zbytnio nowoczesnych. Taki model Moskwicza do liczby 412 otrzymał jeszcze literowe oznaczenia IE. Udoskonalony Moskwicz miał otwartą drogę do Europy i dosyć pokaźne jego ilości były eksportowane.Nie musisz szukać nigdzie indziej części do swojego MOSKWICZ, które charakteryzują się wysoką jakością, a dzięki naszym bezpośrednim kontaktom z producentami, niższą ceną i natychmiastową wysyłką. Model trafił na linie montażowe fabryki AvtoWAZ w 1984 roku, a produkcja trwała do roku 2013. Zastosowano mocniejszy silnik zakładów WAZ - WAZ-2106-70 pojemności 1,6 l, lecz ich dostępność była ograniczona, gdyż większość produkcji szła dla Ład produkowanych przez WAZ. Wszak rosyjskie dostępne są nawet w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, Australii i na Bliskim Wschodzie. Sam komfort jazdy był też nie do porównania (Moskwicz miał tylne zawieszenie na resorach).
 
Podobnie jak w poprzednich konfliktach handlowych (mam na myśli niemal coroczne spory ceny gazu, cukier, sery i produkty mleczne), rosyjskie ograniczenia importowe nigdy nie dotyczą całości importu, wprowadzane są jedynie na poszczególne grupy produktów. Na Moskwicza na miniauto-forum specjalnych narzekań nie było, w ogóle modelik przeszedł jakby niezauważony. Będąc pod wrażeniem wyników prób, carski sztab zdecydował nawet przebudować wszystkie Austiny drugiej serii oraz budować wszystkie nowe samochody pancerne (. Fiat-Iżorski) jako półgąsienicowe, lecz nie zdołano tego dokonać. W tym miejscu 25 kwietnia 1945 r. doszło do spotkania armii amerykańskiej z radzieckimi wojskami.Nie wiem dlaczego, ale samochody GAZ kojarzą mi się z głęboką zimą i zwałami śniegu na ulicach. UAZ-469 - samochód terenowy produkcji radzieckiej i rosyjskiej, produkowany od 1970 do 2007 roku i ponownie od 2010 roku jako UAZ Hunter. Buduja domy, kupuja samochody i jak to nakazuje mentalnośc Polaka trzeba narzekac !!!!! Moskwicz 403 był produkowany w latach 1962 - 1965 w moskiewskich zakładach produkcji Moskwiczów.
 
Ważnym momentem w historii 412 modelu jest fakt, że na przełomie lat 1966-1967 model przekazano do produkcji zakładom w Iżewsku, podległym strukturom wojskowym i osobiście ministrowi ochrony. Tym co może wyróżniać je na tle pojazdów „zachodnich” jest zakres temperatury, w których te samochody mogą funkcjonować od -45 do +50 °C. Podobnie jak ma to miejsce w przypadku pozostałych rosyjskich producentów samochodów, GAZ dużą część swojej produkcji kieruje dla wojska.Zarządzenie zabrania też służbom publicznym i władzom municypalnym zakupu autobusów, tramwajów czy ambulansów produkcji zagranicznej. Fakt ten, jak i ciągle spadająca jakość samochodów spowodował, że przez jakiś czas w latach 80 samochody te były nawet (!) w wolnej sprzedaży. I tu warto od razu zaznaczyć rzadkie zjawisko dla przemysłu samochodowego ZSRR - Model 412 jakiś czas był produkowany równolegle z modelem 408. Na pewno nowe regulacje pomogą rosyjskiemu budżetowi odzyskać utracone wpływy z opłat celnych. Trafiały one również na rynek brytyjski z kierownicą po prawej stronie - wersję tą oznaczano jako Moskwicz 408P.
 
Następnie Moskwicz Aleko w 1998 roku przeszedł facelifting i otrzymał nazwę Swiatogor Paletę silnikową stanowiły silniki UZAM 1.6, VAZ 1.7 pochodzący z Łady Nivy oraz Renault 2.0. Do produkcji użyto wyższej jakości komponentów, zaś same samochody stały się bardziej przystępne. Dwa samochody pancerne Austin pierwszej serii na podwoziach White były zdobyte przez polskich żołnierzy w 1920 roku, były one w Polsce znane jako samochody pancerne White (można je precyzyjniej określić jako White-Austin).Austin-Putiłow, Austin III serii i zmodyfikowane samochody II serii były wyposażone w dodatkowe tylne stanowisko kierowcy z zestawem urządzeń sterowniczych. Jak przystało na socjalistyczny samochód Aleko miał jednak odpowiednio długi okres narodzin. Pracował w warsztacie oponiarskim, firmie gastronomicznej jako pracownik fizyczny i przy produkcji dań gotowych oraz jako pomocnik magazyniera, wszędzie ta sama nędza. Alexander Kuleshov pacholęciem będąc zakochał się w starym Moskwiczu 403 sąsiada.
 
Samochody pierwszej serii miały jednak pewne wady, przede wszystkim cienki pancerz , wrażliwy nawet na pociski karabinów maszynowych. Na bazie hatchbacka Moskwicz 2141 opracowano w latach 90. sedan Moskwicz 2142, produkowany w małych ilościach, także w przedłużonych luksusowych wariantach nazwanych Kniaź Władimir i Iwan Kalita. Samochód ten nadal wyposażany był w te same silniki i znaczna część podzespołów była jednakowa jak w 408 czy 412. Moskwicze produkowano również w zakładach IżAwto w Iżewsku pod marką Iż oraz montowano w Bułgarii w Łoweczu (Moskwicz Rila).Był w prawdzie miksem tego, co udało się ściągnąć od zachodnich producentów (nadwozie wzorowane na Simce, układ jezdny na Audi), ale jednak po raz pierwszy w historii marki zrobiono auto z napędem na przód i funkcjonalnym nadwoziem hatchback. Ostatecznie, w 1986 roku powstał Moskwicz 2141 Aleko, który stał się jednocześnie ostatnią generacją aut tej marki. Moskwicz potęguje wrażenie komfortu również dzięki miękkiemu zawieszeniu, które niestety rzadko kiedy jest bezdźwięczne. Jednymi z ostatnich samochodów rosyjskiej firmy był Moskwicz Aleko (kopia Simci 1308) oraz luksusowy Moskwicz Iwan Kalita. Najlepiej rozpoznawalnym modelem jest charakterystyczny Moskwicz 402 z roku 1956.
 
Od początku lat 90. produkowano wersję Moskwicz 2141-135 z importowanym silnikiem diesla Ford XLD-418 pojemności 1,75 l i mocy 60 KM - przeznaczoną początkowo na eksport, lecz sprzedawaną następnie też na rynku krajowym. Jedynym wyjątkiem są samochody przesiedleńców, dyplomatów i wpisane do rejestru zabytkowych (w przyszłości opłata ma dotyczyć także maszyn rolniczych). Od początku aż do roku 2004 wszystkie samochody produkowane na rynek rosyjski, sprzedawane były pod nazwą WAZ - jedynie modele eksportowe od 1971 r. sprzedawano pod marką Łada. Marki terenowe oraz wojskowe, produkowane przez fabrykę w Niżnym Nowogrodzie to Ataman, Kombat oraz Tigr.Dzisiaj GAZ jest jednym z nielicznych producentów samochodów w Rosji przynoszących zyski Samochody marki GAZ są produkowane w ośmiu krajach i eksportowane do 36 innych. Jednostka napędowa typu 408 w stosunku do typu 407 miała zwiększoną moc z 45 do 50 KM. Uzyskano to dzięki zastosowaniu innego przewodu ssącego, gaźnika dwukanałowego oraz nowego filtru powietrza. Poczštkowo 412 model był „ubrany” w nadwozie 408, zasadniczš różnicš była jednostka napędowa.